Ağrılı, kederimden

Soğukta ve dışarıda yalnız olmanın gerçekten nasıl hissettirdiğini bilmeni isterdim. Belki de bilmelisin. 

Kendimi o kadar çok suçluyorum ki. İyileşmeye yüz tutmuş o sivilceyi tekrar tırnaklarımda kazıyor ve kanatıyor gibiyim. İnsanların kafamdaki o son hallerini silmek, hafızamdan yok etmek istiyorum. İyiyken herkes ne kadar da iyi, ne kadar da kendimin üzerinde tutmuşum, ne kadar da hayatımın merkezine almışım sizi. Herkese öve öve bitiremediğim o güzel kalbinizin gözlerimin önünde hayalden bir görüntüymüş gibi parçalanıp gitmesine alışamıyorum. Herkes herkese acımasız olur, acımasız olmak zorunda. Herkes bir yerde kendi tarafında durmak ve kendini korumak zorunda. Bunun için kimseyi suçlamam. Ama sizi hala bu kadar seviyor olmak bana zarar veriyor sadece. Ben de artık kendi tarafımda durmak ve kendimi korumak zorundayım. Yoruldum söylediğiniz tonlarca hakarete anlayışla baş eğmekten.