cam kenarlarında, iç avazlarında ağlamışlığım üzerinde hakkın çoktur. bana çok şey kattın, çok kalp sancısı, çok iç bulantısı, bir ton güvensizlik problemi, bir ton baş ağrısı. üzerinden çok sene geçti. üzerinden çok seneler geçti. ben senden çoktan geçtim biliyorum ama içimde söyleyemdiğim, kalbime yük çok kelime var. bunların hepsini geçip karşına söylemek isterdim ama önünde ezik büzük olmuş, seni yalnızca güldüren gururum buna izin vermez artık. hislerimi küçümseyişini, gözyaşlarımı görmeyişini, bütün suçu benim omuzlarıma yükleyişini asla unutmadım, unutmam da. bir gün pişman olmayacağını biliyorum. bir gün geriye dönüp baktığında beni hatırlamayacağını biliyorum. seni hala sevmiyorum. sadece sen benim gençliğimin en güzel baharıydın, keşke hep çiçeklerinle kalsaydın. keşke beni kışa çevirmeden unutulup gitseydin. keşke seni artık affedebilseydim. keşke kendini affettirebilseydin.
keşke birazcık pişman olsaydın.
keşke sadece
birazcık
pişman.
